جایگاه هوش هیجانی معلم در بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان

در چشم انداز نوین تعلیم و تربیت، تمرکز صرف بر توانایی های شناختی و دانش موضوعی معلمان به عنوان تنها شاخص های کارآمدی، جای خود را به رویکردهای جامع نگری داده است که در آن مولفه های عاطفی و هیجانی نقشی محوری ایفا می کنند. مقاله حاضر با عنوان «جایگاه هوش هیجانی معلم در بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان» به بررسی عمیق و چندبعدی تاثیر صلاحیت های عاطفی معلمان بر فرآیند یاددهی-یادگیری می پردازد. این پژوهش تحلیلی با استناد به مبانی عصب شناختی یادگیری و نظریه های روانشناسی تربیتی، استدلال می کند که هوش هیجانی معلم نه یک مهارت نرم جانبی، بلکه پیش شرط اصلی برای ایجاد محیطی ایمن، انگیزاننده و عدالت محور است. مقاله در هشت بخش تفصیلی، مکانیسم های اثرگذاری هوش هیجانی بر مدیریت کلاس، انگیزش درونی، کاهش اضطراب، روابط بین فردی و در نهایت پیشرفت تحصیلی را واکاوی کرده و بر لزوم بازنگری در سیاست های جذب و تربیت معلم تاکید می ورزد. یافته ها نشان می دهد که معلمان با هوش هیجانی بالا، از طریق تنظیم هیجانات خود و درک همدلانه دانش آموزان، به عنوان معماران مغز اجتماعی یادگیرندگان عمل کرده و بستر لازم برای یادگیری عمیق را فراهم می آورند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش هیجانی ، کیفیت یادگیری ، صلاحیت عاطفی معلم ، مدیریت کلاس ، روانشناسی تربیتی ، روابط معلم و دانش آموز ، انگیزش تحصیلی.