کلاس درس بدون دیوار؛ تجربه های نوین آموزش در فضای مجازی

تحولات شگرف در فناوری های ارتباطی و اطلاعاتی، پارادایم های سنتی آموزش را که قرن ها بر محوریت مکان فیزیکی (مدرسه) و زمان مشخص (ساعات کلاسی) استوار بود، به چالش کشیده است. مفهوم «کلاس درس بدون دیوار» نه یک استعاره شاعرانه، بلکه توصیفی دقیق از وضعیت فعلی و آینده آموزش است که در آن مرزهای جغرافیایی، زمانی و نهادی فرو ریخته اند. این مقاله به بررسی عمیق تجربه های نوین آموزش در فضای مجازی می پردازد و چگونگی گذار از یادگیری محدود به مکان به یادگیری همه جاگیر (Ubiquitous Learning) را تحلیل می کند. در این نوشتار، نقش فناوری های غوطه ورانه نظیر واقعیت مجازی و متاورس، تغییر نقش معلم از انتقال دهنده دانش به طراح تجربه های یادگیری، و اهمیت تعاملات جهانی در شکل گیری شهروندان دیجیتال مورد واکاوی قرار می گیرد. همچنین، چالش های عدالت آموزشی و شکاف دیجیتال در این اکوسیستم جدید بررسی شده و راهکارهایی برای ایجاد زیرساخت های پداگوژیک نوین ارائه می گردد. هدف این مقاله، تبیین چارچوبی نظری و عملی برای درک ماهیت سیال آموزش در عصر دیجیتال است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: کلاس درس بدون دیوار ، آموزش مجازی ، یادگیری همه جاگیر ، متاورس آموزشی ، پداگوژی دیجیتال ، عدالت آموزشی ، واقعیت گسترده (XR).