واقعیت افزوده برای تدریس علوم در دوره ابتدایی

آموزش علوم تجربی در دوره ابتدایی به عنوان سنگ بنای سواد علمی دانش آموزان، نیازمند روش های نوین و کارآمدی است که بتواند مفاهیم انتزاعی را به تجربیات عینی و قابل لمس تبدیل کند. فناوری واقعیت افزوده (AR) به عنوان یکی از پیشروترین ابزارهای آموزشی قرن بیست و یکم، پتانسیل عظیمی برای پر کردن شکاف بین دنیای واقعی و محتوای دیجیتال دارد. این مقاله با هدف بررسی نقش واقعیت افزوده در ارتقای یادگیری درس علوم، به تحلیل مبانی نظری، کاربردها، مزایا و چالش های پیاده سازی این فناوری در مدارس ایران می پردازد. یافته ها نشان می دهد که استفاده از AR منجر به افزایش انگیزه، بهبود درک فضایی و تعمیق یادگیری در دانش آموزان می شود. با این حال، چالش های زیرساختی و کمبود محتوای بومی از موانع اصلی هستند. در نهایت، راهکارهایی برای ادغام موثر این فناوری با برنامه درسی ملی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: واقعیت افزوده ، آموزش علوم تجربی ، دوره ابتدایی ، یادگیری تعاملی ، تکنولوژی آموزشی ، هوشمندسازی مدارس.