نقش ارتباط موثر مدرسه و خانواده در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

ارتباط موثر میان مدرسه و خانواده یکی از اساسی ترین مولفه های موفقیت نظام های آموزشی معاصر به شمار می رود. پژوهش های متعدد نشان داده اند که کیفیت تعامل میان والدین، معلمان و مدیران مدارس نقش تعیین کننده ای در پیشرفت تحصیلی، رشد شخصیتی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دارد. مدرسه به عنوان نهاد رسمی تعلیم و تربیت و خانواده به عنوان نخستین و پایدارترین بستر اجتماعی شدن کودک، در صورتی می توانند به اهداف آموزشی دست یابند که ارتباطی پویا، هدفمند و مبتنی بر اعتماد متقابل میان آن ها برقرار باشد. ضعف یا گسست در این ارتباط، اغلب به کاهش انگیزش تحصیلی، افت عملکرد آموزشی، بروز مشکلات رفتاری و نارضایتی روانی دانش آموزان منجر می شود.در دهه های اخیر، با پیچیده تر شدن شرایط زندگی، تحولات فناوری، تغییر ساختار خانواده ها و افزایش انتظارات آموزشی، ضرورت بازتعریف الگوهای ارتباطی مدرسه و خانواده بیش از پیش احساس می شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی توصیفی، به بررسی نقش ارتباط موثر مدرسه و خانواده در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می پردازد و ابعاد نظری، کارکردی، روان شناختی و اجتماعی این ارتباط را واکاوی می کند. در این راستا، نقش والدین، معلمان و مدیران مدارس در ایجاد تعامل سازنده، موانع موجود در مسیر ارتباط موثر و راهبردهای تقویت مشارکت خانواده ها در فرآیند آموزش مورد توجه قرار گرفته است. نتایج مطالعات پیشین نشان می دهد که هرچه سطح ارتباط و مشارکت خانواده ها در امور مدرسه افزایش یابد، پیشرفت تحصیلی، خودتنظیمی، اعتمادبه نفس و نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به یادگیری نیز بهبود می یابد. این مقاله تلاش دارد با تکیه بر منابع فارسی، تصویری جامع از اهمیت و پیامدهای ارتباط موثر مدرسه و خانواده در نظام آموزشی ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: ارتباط مدرسه و خانواده ، پیشرفت تحصیلی ، مشارکت والدین ، تعامل آموزشی ، دانش آموزان