تجربه های عملی معلمان در کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان

اضطراب امتحان یکی از شایع ترین مشکلات روان شناختی در میان دانش آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی است که می تواند عملکرد تحصیلی، سلامت روان و نگرش آنان نسبت به یادگیری را به طور جدی تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش های متعدد نشان داده اند که بخش قابل توجهی از این اضطراب نه تنها به ویژگی های فردی دانش آموزان، بلکه به شیوه های تدریس، ارزشیابی، تعاملات کلاسی و رفتار حرفه ای معلمان مرتبط است. در سال های اخیر، توجه به تجربه های عملی معلمان در کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان به عنوان یک رویکرد اثربخش و بومی، جایگاه ویژه ای در ادبیات آموزشی ایران یافته است. این مقاله با رویکردی تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر تجربه های واقعی معلمان، به بررسی راهبردها، روش ها و مداخلات عملی می پردازد که معلمان در کلاس درس برای کاهش اضطراب امتحان به کار گرفته اند. تمرکز اصلی مقاله بر تجربه های میدانی، شیوه های موفق تدریس، اصلاح فرآیند ارزشیابی، تقویت امنیت روانی کلاس و تعامل سازنده معلم–دانش آموز است. یافته های این مقاله نشان می دهد که نقش معلم در کاهش اضطراب امتحان، نقشی چندبعدی و فراتر از انتقال محتوای درسی است و نیازمند آگاهی روان شناختی، مهارت های ارتباطی و بازاندیشی در شیوه های سنتی ارزشیابی است. نتایج این مطالعه می تواند به عنوان راهنمایی عملی برای معلمان، مدیران آموزشی و برنامه ریزان در جهت بهبود کیفیت آموزش و ارتقای سلامت روان دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: اضطراب امتحان ، تجربه های عملی معلمان ، سلامت روان دانش آموزان ، ارزشیابی آموزشی ، محیط یادگیری امن ، آموزش مدرسه ای