بررسی تاثیر داستان گویی آموزشی در یادگیری مفاهیم درسی

داستان گویی آموزشی به عنوان یکی از کهن ترین و در عین حال اثربخش ترین شیوه های انتقال معنا، در دهه های اخیر دوباره مورد توجه نظام های آموزشی قرار گرفته است. پژوهش های متعدد نشان می دهند که یادگیری زمانی عمیق، ماندگار و معنادار می شود که محتوای آموزشی در قالب روایت هایی هدفمند و ساخت یافته ارائه گردد. داستان، با فعال سازی هم زمان ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی یادگیرنده، زمینه درگیری ذهنی فعال، همدلی شناختی و پیوند تجربه زیسته با مفاهیم انتزاعی را فراهم می کند. این مقاله با رویکردی تحلیلی توصیفی به بررسی تاثیر داستان گویی آموزشی بر یادگیری مفاهیم درسی در مقاطع مختلف تحصیلی می پردازد. در این راستا، نقش داستان در تسهیل فهم مفاهیم پیچیده، افزایش انگیزش تحصیلی، تقویت حافظه معنایی، و ارتقای تفکر انتقادی و خلاق دانش آموزان مورد واکاوی قرار می گیرد. همچنین، با تکیه بر منابع پژوهشی فارسی، ابعاد روان شناختی، تربیتی و آموزشی داستان گویی بررسی شده و الزامات به کارگیری موثر آن در کلاس درس تحلیل می شود. نتایج بررسی ها نشان می دهد که داستان گویی آموزشی، در صورت طراحی آگاهانه و متناسب با اهداف درسی، می تواند به عنوان راهبردی قدرتمند برای ارتقای کیفیت یادگیری مفاهیم درسی مورد استفاده قرار گیرد و نقش موثری در تحقق یادگیری عمیق و پایدار ایفا کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: داستان گویی آموزشی ، یادگیری مفهومی ، انگیزش تحصیلی ، فهم عمیق ، آموزش مدرسه ای ، روایت آموزشی