تاثیر آموزش مهارت های زندگی در محیط مدرسه بر رشد فردی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان

آموزش مهارت های زندگی در محیط مدرسه به عنوان یکی از رویکردهای بنیادین در نظام های آموزشی نوین، نقش تعیین کننده ای در پرورش ابعاد مختلف وجودی دانش آموزان ایفا می کند. مهارت های زندگی مجموعه ای از توانایی های روانی–اجتماعی هستند که به افراد کمک می کنند تا با چالش ها، فشارها و موقعیت های پیچیده ی زندگی روزمره به صورت سازگارانه، مسئولانه و موثر مواجه شوند. مدرسه به عنوان نخستین نهاد رسمی اجتماعی پس از خانواده، بستر مناسبی برای آموزش نظام مند این مهارت ها فراهم می آورد. پژوهش های متعدد نشان می دهد که آموزش هدفمند مهارت های زندگی می تواند به بهبود سلامت روان، افزایش سازگاری اجتماعی، ارتقای خودآگاهی، تقویت مهارت های ارتباطی، کاهش رفتارهای پرخطر و افزایش انگیزه و موفقیت تحصیلی دانش آموزان منجر شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات نظری و پژوهش های انجام شده در ایران، به بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی در محیط مدرسه می پردازد. در این راستا، مفهوم مهارت های زندگی، مبانی نظری، اهداف آموزشی، نقش مدرسه و معلمان، پیامدهای فردی و اجتماعی، تاثیر بر عملکرد تحصیلی و چالش های اجرایی این آموزش ها تحلیل می شود. نتایج بررسی ها نشان می دهد که ادغام آموزش مهارت های زندگی در برنامه های درسی مدارس، می تواند زمینه ساز تربیت نسلی آگاه، مسئول، توانمند و آماده برای مواجهه با مسائل پیچیده ی جامعه ی معاصر باشد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: مهارت های زندگی ، محیط مدرسه ، رشد فردی ، رشد اجتماعی ، سلامت روان ، آموزش و پرورش