نقش هوش مصنوعی در طراحی فعالیت های یادگیری خلاق و پروژه محور

هدف اصلی آموزش در قرن بیست ویکم، پرورش شهروندانی خلاق، منتقد و توانمند در حل مسئله های پیچیده است. در این راستا، یادگیری پروژه محور (PBL) و یادگیری خلاق، به هسته اصلی الگوهای تدریس نوین تبدیل شده اند. هوش مصنوعی (AI) با ظرفیت های بی بدیل خود در تحلیل داده های آموزشی، شخصی سازی مسیرهای یادگیری و ارائه بازخورد فوری، ابزاری قدرتمند برای بازآفرینی و بهینه سازی فرآیند طراحی و اجرای این فعالیت ها است. این مقاله با هدف تبیین نقش محوری هوش مصنوعی در توانمندسازی معلمان برای طراحی فعالیت های یادگیری خلاق و پروژه محور، به کاوش در چهارچوب های نظری، کاربردهای عملی، ساختار طراحی معلم-هوش مصنوعی و الزامات اخلاقی و عملیاتی این هم افزایی می پردازد. روش این پژوهش تحلیلی-ترویجی بوده و بر مبنای آخرین یافته های علمی و منابع فارسی معتبر تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند در تولید ایده های اولیه برای پروژه های بینارشته ای، تدوین روبریک های تخصصی، ارائه داربست های هوشمند متناسب با نیاز هر دانش آموز، تسهیل مدیریت تیم ها و در نهایت، سنجش فرایند به جای محصول نهایی، نقشی اساسی ایفا کند. در نهایت، نقشه راهی برای نهادینه سازی این رویکرد در مدارس ارائه می شود که بر توسعه سواد هوش مصنوعی در معلمان و مدیریت دقیق حریم خصوصی داده های دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، یادگیری خلاق ، پروژه محوری ، طراحی آموزشی ، شخصی سازی ، بازخورد خودکار ، ارزشیابی تکوینی ، سواد هوش مصنوعی.