یادگیری معنادار در کلاس درس؛ راهبردهای عملی برای معلمان

یادگیری معنادار یکی از بنیادی ترین مفاهیم در نظریه های نوین تعلیم وتربیت است که بر پیوند فعال دانش جدید با ساختارهای شناختی پیشین یادگیرنده تاکید دارد. در مقابل یادگیری سطحی و حافظه محور، یادگیری معنادار موجب درک عمیق، انتقال پایدار آموخته ها و توانایی به کارگیری دانش در موقعیت های واقعی می شود. هدف این مقاله تبیین مفهوم یادگیری معنادار در کلاس درس و ارائه راهبردهای عملی برای معلمان در راستای طراحی، اجرا و ارزشیابی فعالیت های یاددهی–یادگیری معنادار است. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی–کاربردی و بر پایه منابع معتبر فارسی، به بررسی مبانی نظری یادگیری معنادار، نقش معلم، ویژگی های محیط یادگیری، راهبردهای تدریس، نقش تعامل، ارزشیابی تکوینی و چالش های اجرای این نوع یادگیری در کلاس های درس می پردازد. تاکید اصلی مقاله بر ارائه راهکارهایی عملی و قابل اجرا برای معلمان در مقاطع مختلف تحصیلی است تا بتوانند یادگیری را از سطح انتقال اطلاعات به سطح ساخت معنا ارتقا دهند. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که تحقق یادگیری معنادار مستلزم تغییر نگرش معلم، بازطراحی فعالیت های کلاسی، توجه به تفاوت های فردی و ایجاد فضای مشارکتی و تامل محور در کلاس درس است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: یادگیری معنادار ، تدریس اثربخش ، نقش معلم ، راهبردهای یاددهی–یادگیری ، کلاس درس ، یادگیری عمیق