مدیریت کلاس درس با رویکرد ارتباط موثر و تعامل سازنده

مدیریت کلاس درس یکی از بنیادی ترین و در عین حال پیچیده ترین مولفه های فرآیند آموزش است که نقش تعیین کننده ای در کیفیت یادگیری، رشد اجتماعی–عاطفی دانش آموزان و تحقق اهداف تربیتی ایفا می کند. در رویکردهای نوین آموزشی، مدیریت کلاس صرفا به معنای کنترل رفتار یا حفظ نظم فیزیکی تلقی نمی شود، بلکه به عنوان فرایندی پویا، تعاملی و مبتنی بر ارتباط موثر میان معلم و دانش آموزان شناخته می شود. این مقاله با تمرکز بر «مدیریت کلاس درس با رویکرد ارتباط موثر و تعامل سازنده»، به بررسی مبانی نظری، اصول ارتباطی، مهارت های تعاملی و پیامدهای تربیتی این رویکرد می پردازد. هدف اصلی مقاله، تبیین این نکته است که چگونه کیفیت ارتباط معلم–دانش آموز و تعاملات سازنده کلاسی می تواند زمینه ساز یادگیری عمیق، کاهش تعارضات رفتاری، افزایش مشارکت فعال و ارتقای احساس تعلق در کلاس درس شود. روش مقاله، تحلیلی–تنده کلاسی می تواند زمینه ساز یادگیری عمیق، کاهش تعارضات رفتاری، افزایش مشارکت فعال و ارتقای احساس تعلق در کلاس درس شود. روش مقاله، تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر بررسی منابع علمی و پژوهش های فارسی معتبر است. یافته های نظری نشان می دهد که مدیریت کلاس مبتنی بر ارتباط موثر، نه تنها به بهبود فضای روانی کلاس منجر می شود، بلکه نقش مهمی در شکل گیری رفتارهای خودتنظیمی، مسئولیت پذیری و انگیزش درونی دانش آموزان دارد. در پایان، مقاله با ارائه نتیجه گیری نهایی، بر ضرورت بازتعریف نقش معلم از «کنترل گر» به «تسهیل گر تعامل» تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: مدیریت کلاس درس ، ارتباط موثر ، تعامل سازنده ، رفتار آموزشی ، فضای روانی کلاس ، یادگیری معنادار