الگوی هماهنگی بین معاون آموزشی و مشاور مدرسه برای پشتیبانی تحصیلی _ روانشناختی از دانش آموزان در خطر افت.

افت تحصیلی دانش آموزان یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی معاصر است که ریشه های چندبعدی آموزشی، روان شناختی، خانوادگی و اجتماعی دارد. پژوهش های متعدد نشان می دهند که مداخلات تک بعدی و جزیره ای، به ویژه زمانی که صرفا بر عملکرد درسی تمرکز دارند، در پیشگیری یا کاهش افت تحصیلی اثربخشی محدودی دارند. در این میان، هماهنگی نهادی و حرفه ای میان معاون آموزشی و مشاور مدرسه می تواند به عنوان یک الگوی کارآمد، زمینه ساز شناسایی زودهنگام دانش آموزان در معرض خطر و ارائه پشتیبانی جامع تحصیلی–روان شناختی شود. مقاله حاضر با رویکرد تحلیلی–توصیفی، به تبیین الگوی هماهنگی بین معاون آموزشی و مشاور مدرسه می پردازد و نقش ها، مسئولیت ها، سازوکارهای تعاملی و پیامدهای این هماهنگی را بررسی می کند. در این چارچوب، تلاش شده است با اتکا به منابع معتبر فارسی، پیوند میان مدیریت آموزشی و خدمات مشاوره ای مدرسه در قالب یک مدل منسجم و عملیاتی تبیین شود. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که استقرار الگوی هماهنگ، می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش سلامت روانی دانش آموزان و ارتقای عدالت آموزشی منجر شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هماهنگی نهادی ، معاون آموزشی ، مشاور مدرسه ، افت تحصیلی ، پشتیبانی تحصیلی–روان شناختی ، دانش آموزان در معرض خطر