یادگیری مشارکتی و تاثیر آن بر مسئولیت پذیری تحصیلی/

یادگیری مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای نوین و اثربخش در آموزش، نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری و پرورش مهارت های شناختی، اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان ایفا می کند. در این رویکرد، یادگیرندگان در قالب گروه های کوچک و هدفمند به تعامل، تبادل نظر، حل مسئله و ساخت دانش می پردازند. پژوهش های آموزشی نشان می دهد که یادگیری مشارکتی نه تنها موجب بهبود پیشرفت تحصیلی می شود، بلکه به طور معناداری مسئولیت پذیری تحصیلی دانش آموزان را نیز افزایش می دهد. مسئولیت پذیری تحصیلی شامل مولفه هایی چون تعهد به انجام وظایف آموزشی، خودتنظیمی، پاسخگویی نسبت به یادگیری فردی و گروهی، و مشارکت فعال در فرایند یاددهی–یادگیری است. این مقاله با رویکردی تحلیلی–توصیفی، به بررسی مفهوم یادگیری مشارکتی، مبانی نظری آن، سازوکارهای اثرگذاری بر مسئولیت پذیری تحصیلی، نقش معلم و دانش آموز، چالش ها و الزامات اجرایی این رویکرد در محیط های آموزشی می پردازد. در این راستا، با بهره گیری از منابع معتبر فارسی و پژوهش های داخلی، تلاش شده است تصویری جامع و کاربردی از جایگاه یادگیری مشارکتی در نظام آموزشی ارائه شود و راهکارهایی عملی برای تقویت مسئولیت پذیری تحصیلی دانش آموزان پیشنهاد گردد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: یادگیری مشارکتی ، مسئولیت پذیری تحصیلی ، تعامل آموزشی ، یادگیری فعال ، آموزش مدرسه ای ، خودتنظیمی تحصیلی