کاربرد هوش مصنوعی در شخصی سازی فرایند یاددهی–یادگیری در کلاس های درس

تحولات شتابان فناوری در دهه های اخیر، به ویژه در حوزه هوش مصنوعی، موجب تغییرات بنیادین در نظام های آموزشی و رویکردهای یاددهی–یادگیری شده است. یکی از مهم ترین پیامدهای این تحول، امکان شخصی سازی فرایند یادگیری بر اساس ویژگی ها، نیازها، توانمندی ها و سبک های یادگیری دانش آموزان است. آموزش سنتی، با تکیه بر رویکردهای یکسان نگر، اغلب قادر به پاسخ گویی موثر به تفاوت های فردی فراگیران نبوده است؛ در حالی که هوش مصنوعی با بهره گیری از تحلیل داده های آموزشی، یادگیری ماشین و پردازش هوشمند اطلاعات، بستری نوین برای طراحی مسیرهای یادگیری فردمحور فراهم می سازد. این مقاله با رویکردی تحلیلی–توصیفی به بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در شخصی سازی فرایند یاددهی–یادگیری در کلاس های درس می پردازد. در این راستا، ابعاد نظری شخصی سازی آموزشی، نقش داده کاوی یادگیری، سامانه های تطبیقی، بازخورد هوشمند، ارزیابی شخصی سازی شده و نقش معلم در محیط های یادگیری هوشمند مورد واکاوی قرار می گیرد. نتایج بررسی ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با ارتقای انگیزش، بهبود خودتنظیمی یادگیرندگان و افزایش اثربخشی تدریس، کیفیت یادگیری را به طور معناداری ارتقا دهد. با این حال، چالش های اخلاقی، تربیتی و حرفه ای مرتبط با این فناوری نیز نیازمند توجه و سیاست گذاری دقیق است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، شخصی سازی یادگیری ، یاددهی–یادگیری ، آموزش هوشمند ، تفاوت های فردی