شکاف دیجیتال و عدالت آموزشی؛ نقش معلم در پر کردن خلاها

در عصر اطلاعات، فناوری های دیجیتال به جزء جدایی ناپذیر فرآیند یاددهی-یادگیری تبدیل شده اند، اما توزیع نابرابر این منابع منجر به پدیدار شدن «شکاف دیجیتال» شده است که عدالت آموزشی را به شدت تهدید می کند. شکاف دیجیتال تنها به معنای تفاوت در دسترسی سخت افزاری نیست، بلکه شامل نابرابری در مهارت های استفاده و بهره برداری از این ابزارها نیز می شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی و کاربردی، به بررسی ابعاد پیچیده شکاف دیجیتال در نظام آموزشی ایران می پردازد و استدلال می کند که در غیاب زیرساخت های کلان، «معلم» به عنوان مهم ترین عامل تعدیل کننده و پل ارتباطی عمل می کند. با واکاوی نظریه های جامعه شناختی و روان شناسی تربیتی، نقش معلم از یک انتقال دهنده دانش به یک «طراح آموزشی عدالت محور» و «تسهیل گر سواد دیجیتال» تغییر می یابد. مقاله حاضر در ۸ بخش مجزا، راهکارهایی را برای معلمان ارائه می دهد تا با وجود محدودیت ها، کیفیت آموزش را برای دانش آموزان محروم ارتقا دهند و از بازتولید نابرابری های اجتماعی جلوگیری کنند. تمرکز بر راهبردهای ترکیبی، تقویت مهارت های فراشناختی و جلب مشارکت خانواده ها، از محورهای اصلی این پژوهش است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: شکاف دیجیتال ، عدالت آموزشی ، نابرابری تحصیلی ، سواد دیجیتال ، نقش معلم ، تکنولوژی آموزشی ، محرومیت تحصیلی ، توانمندسازی دانش آموزان.