اخلاق استفاده از هوش مصنوعی در آموزش؛ مسئولیت معلمان در عصر دیجیتال

ظهور هوش مصنوعی (AI) به عنوان یک نیروی دگرگون کننده در تمامی ارکان زندگی بشر، نظام های آموزشی را نیز دستخوش تغییرات بنیادین کرده است. ورود ابزارهای هوشمند به کلاس های درس، فرصت های بی نظیری برای شخصی سازی یادگیری، ارتقای کیفیت تدریس و دسترسی برابر به منابع آموزشی فراهم آورده است. با این حال، این فناوری نوظهور چالش های اخلاقی پیچیده ای را نیز به همراه دارد که نادیده گرفتن آن ها می تواند پیامدهای جبران ناپذیری بر سلامت روان دانش آموزان، عدالت آموزشی و حریم خصوصی داشته باشد. در این میان، معلمان به عنوان سکانداران اصلی فرآیند یاددهی-یادگیری، نقشی محوری در مدیریت این چالش ها ایفا می کنند. این مقاله با هدف بررسی ابعاد اخلاقی کاربرد هوش مصنوعی در آموزش و تبیین مسئولیت های حرفه ای معلمان در عصر دیجیتال نگاشته شده است. با بررسی مفاهیمی همچون سوگیری الگوریتمی، شفافیت داده ها، وابستگی شناختی و جایگاه عاطفی معلم، تلاش می شود تا چارچوبی اخلاقی برای تعامل انسان و ماشین در محیط های آموزشی ترسیم گردد. یافته ها نشان می دهد که آگاهی معلمان از اصول اخلاقی و توسعه سواد دیجیتال، پیش شرط اصلی برای بهره برداری مسئولانه از هوش مصنوعی است.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: هوش مصنوعی در آموزش ، اخلاق حرفه ای معلمان ، سواد دیجیتال ، عدالت آموزشی ، حریم خصوصی دانش آموزان ، تعامل انسان و ماشین.