تحلیل نقش مدرسه به عنوان سازمان یادگیرنده در بهبود کیفیت آموزش

مدرسه به عنوان سازمان یادگیرنده، رویکردی نوین در مدیریت و بهبود کیفیت آموزش به شمار می آید که بر یادگیری مستمر، مشارکت حرفه ای و بازاندیشی سازمانی تاکید دارد. هدف این مقاله تحلیل نقش مدرسه به عنوان سازمان یادگیرنده در ارتقای کیفیت آموزش و تبیین سازوکارهای موثر آن در بهبود فرایندهای یاددهی–یادگیری است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی نظام مند مقالات معتبر علمی انجام شده است. در این راستا، ابتدا مبانی نظری و مفهومی سازمان یادگیرنده در حوزه آموزش بررسی و سپس ابعاد، مولفه ها و الزامات تحقق آن در محیط مدرسه تحلیل شده است. یافته های مقاله نشان می دهد که استقرار مولفه های سازمان یادگیرنده، از جمله رهبری آموزشی یادگیرنده محور، فرهنگ مشارکتی، یادگیری حرفه ای معلمان و نظام های بازخورد موثر، نقش معناداری در بهبود کیفیت تدریس، افزایش انگیزش تحصیلی دانش آموزان و ارتقای یادگیری عمیق و پایدار دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که مدارس یادگیرنده با ایجاد هم افزایی میان یادگیری فردی و سازمانی، زمینه نوآوری آموزشی، پاسخ گویی به نیازهای متنوع یادگیرندگان و ارتقای اثربخشی نظام آموزشی را فراهم می سازند. بر این اساس، توجه نظام مند به رویکرد سازمان یادگیرنده می تواند به عنوان راهبردی کلیدی در بهبود پایدار کیفیت آموزش مورد توجه سیاست گذاران و مدیران آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدرسه یادگیرنده ، سازمان یادگیرنده ، کیفیت آموزش ، رهبری آموزشی ، یادگیری سازمانی