بررسی اثرات تطبیقی آموزش مبتنی بر بازی بر رشد شناختی کودکان

این مقاله با هدف بررسی اثرات تطبیقی آموزش مبتنی بر بازی بر رشد شناختی کودکان، به صورت تحلیلیتوصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. موضوع اصلی، تحلیل سازوکارهای شناختی فعال شده در محیط های بازی محور و سنجش تاثیر این روش بر کارکردهای اجرایی، حافظه، توجه، حل مسئله و خلاقیت در کودکان است. اهداف پژوهش شامل شناسایی الگوهای موثر در طراحی بازی های آموزشی، مقایسه رویکردهای سنتی و بازی محور از منظر رشد شناختی، و ارائه چارچوبی برای بهینه سازی محیط های یادگیری مبتنی بر بازی می باشد. روش تحقیق مبتنی بر مرور نظام مند منابع علمی، تحلیل محتوای مطالعات تجربی و ترکیب یافته های پژوهشی در حوزه های روانشناسی شناختی، علوم تربیتی و فناوری آموزشی است. نتایج نشان می دهد که آموزش مبتنی بر بازی به طور معناداری موجب تقویت انعطاف پذیری شناختی، بهبود عملکرد حافظه کاری، افزایش توجه انتخابی و پرورش مهارت های حل مسئله در کودکان می شود. همچنین، این رویکرد با ایجاد انگیزش درونی و کاهش اضطراب یادگیری، بستری مناسب برای رشد شناختی یکپارچه فراهم می آورد. یافته ها حاکی از آن است که ادغام اصول طراحی بازی با محتوای آموزشی می تواند به عنوان یک راهبرد موثر در برنامه ریزی درسی و مداخلات آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر بازی ، رشد شناختی کودکان ، کارکردهای اجرایی ، حافظه کاری ، حل مسئله ، انگیزش درونی