تحلیل انتقادی نظام ارزشیابی سنتی در مدارس متوسطه از منظر روان شناسی انگیزشی نوین

نظام های ارزشیابی سنتی در مدارس متوسطه با تمرکز بر نمره، رتبه و سنجش بیرونی، پیامدهای گسترده ای بر انگیزه، رفتار و روان دانش آموزان دارند. این نظام ها غالبا انگیزه یادگیری را به سمت پاداش های بیرونی سوق می دهند و یادگیری سطحی، اضطراب آزمونی، کاهش اعتماد به نفس و محدودیت در مهارت های خودتنظیمی ایجاد می کنند. روان شناسی انگیزشی نوین با تاکید بر نیازهای روانی اساسی، خودمختاری، شایستگی و ارتباط اجتماعی، بازخورد سازنده، اهداف مبتنی بر تسلط و محیط های یادگیری حمایتی، چارچوبی علمی برای بهبود انگیزه ارائه می دهد. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی، نظام ارزشیابی سنتی را از منظر روان شناسی انگیزشی نوین بررسی کرده و پیامدهای روانی، رفتاری و آموزشی آن را تحلیل می کند. همچنین چالش ها و محدودیت های نظام سنتی شناسایی و راهکارهای اصلاحی شامل ارزیابی فرایندی، بازخورد فردمحور، یادگیری مشارکتی، فراهم کردن انتخاب و انعطاف پذیری، اهداف مبتنی بر تسلط و آموزش معلمان پیشنهاد شده است. نتایج نشان می دهد که بازاندیشی در نظام های ارزشیابی و تلفیق اصول انگیزشی نوین می تواند انگیزه درونی، کیفیت یادگیری و مشارکت فعال دانش آموزان را افزایش دهد و یادگیری را عمیق، معنادار و پایدار سازد.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی سنتی ، انگیزه یادگیری ، روان شناسی انگیزشی نوین ، بازخورد سازنده ، مدارس متوسطه