یادگیری معکوس و تغییر نقش معلم در کلاس نوین برای کیفیت تدریس و یادگیری بیشتر

یادگیری معکوس به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، با بازآرایی زمان و ساختار یادگیری، فرصت های مشارکت فعال، یادگیری خودتنظیمی و توسعه مهارت های اجتماعی و شناختی دانش آموزان را فراهم می کند. این رویکرد موجب تغییر نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر فرآیند یادگیری می شود و نقش کلیدی در هدایت فعالیت های مشارکتی، ارائه بازخورد و ایجاد محیط یادگیری حمایتی دارد. مقاله حاضر با هدف بررسی یادگیری معکوس و تغییر نقش معلم در کلاس های نوین و تاثیر آن بر کیفیت تدریس و یادگیری، به تحلیل ابعاد مختلف این رویکرد پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که یادگیری معکوس می تواند مشارکت فعال دانش آموزان، انگیزه درونی، یادگیری خودتنظیمی و توانایی حل مسئله را افزایش دهد و کیفیت تعاملات کلاسی را بهبود بخشد. با این حال، اجرای این روش با چالش هایی مانند مقاومت فرهنگی، محدودیت های فناورانه، عدم آمادگی دانش آموزان و نیاز به حمایت مدیران مواجه است. سیاست ها و راهکارهایی مانند توسعه حرفه ای معلمان، فراهم کردن زیرساخت های فناورانه، طراحی برنامه های چندسطحی، سیستم های ارزیابی متناسب و ایجاد فرهنگ مشارکت و نوآوری، می تواند بر موفقیت اجرای یادگیری معکوس تاثیرگذار باشد. ارزیابی اثرگذاری این رویکرد با استفاده از شاخص های مشارکت، انگیزه، مهارت های خودتنظیمی و عملکرد شناختی، نشان دهنده تاثیر مثبت یادگیری معکوس و نقش تسهیل گر معلم بر کیفیت تدریس و یادگیری است. در نتیجه، یادگیری معکوس و تغییر نقش معلم می تواند چارچوبی پایدار برای ارتقای یادگیری فعال و توسعه مهارت های دانش آموزان در مدارس نوین فراهم کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، نقش معلم ، مشارکت دانش آموزان ، انگیزه یادگیری ، یادگیری فعال