نقش معلمان تربیت بدنی در شناسایی و هدایت استعدادهای ورزشی (ورزش بنیادین)

ورزش بنیادین به عنوان زیربنای توسعه ورزش قهرمانی، نقش تعیین کننده ای در شناسایی و هدایت استعدادهای ورزشی دارد. در این میان، معلمان تربیت بدنی به دلیل تعامل مستمر و مستقیم با دانش آموزان در محیط مدرسه، جایگاهی محوری و بی بدیل به عنوان نخستین ناظران و شناساگران این استعدادها ایفا می کنند. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به بررسی ابعاد مختلف این نقش کلیدی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که معلمان تربیت بدنی فراتر از آموزش مهارت های پایه، با به کارگیری روش های مشاهده هدفمند و ارزیابی پویا در بستر طبیعی فعالیت های مدرسه، قادر به شناسایی جامع ای از توانایی های فیزیکی، روان شناختی و مهارتی دانش آموزان هستند. شایستگی های تخصصی مورد نیاز برای این فرآیند، شامل دانش رشد حرکتی، مهارت مشاهده و ارزیابی، و توانایی ارتباط موثر با دانش آموز و خانواده است. با این حال، معلمان در عمل با چالش های ساختاری جدی از جمله کمبود زمان، امکانات ناکافی، فقدان آموزش های تخصصی و نبود سازوکارهای رسمی حمایتی مواجه هستند. برای بهینه سازی این نقش، راهکارهایی همچون بازنگری در برنامه های درسی دانشگاهی، برگزاری دوره های توانمندسازی مداوم، تجهیز مدارس، تدوین دستورالعمل های شفاف و ایجاد سامانه های یکپارچه ارتباطی بین مدارس و نهادهای ورزشی پیشنهاد می شود. تقویت این نقش، مستلزم همکاری استراتژیک نهادهای آموزش و پرورش و ورزش و سرمایه گذاری در ورزش مدرسه ای به عنوان مطمئن ترین مسیر کشف استعدادها و تضمین آینده ورزش قهرمانی کشور است.

کلیدواژه ها:

معلم تربیت بدنی ، استعدادیابی ورزشی ، ورزش بنیادین ، هدایت استعدادها ، ورزش مدرسه ای.