بررسی تاثیر استفاده از شبیه سازی و واقعیت افزوده در آموزش مهارت های پر خطر یا پیچیده در هنرستان ها

هدف این مقاله، بررسی تاثیر فناوری های شبیه سازی و واقعیت افزوده بر آموزش مهارت های پرخطر و پیچیده در هنرستان های فنی و حرفه ای است. با توجه به چالش های ذاتی آموزش این مهارت ها از جمله خطرات جانی، هزینه های بالا و محدودیت فرصت تمرین، فناوری های نوین به عنوان راه حلی تحول آفرین مطرح می شوند. یافته ها نشان می دهد که شبیه سازی با ایجاد محیط دیجیتال امن و کنترل شده، امکان یادگیری از طریق خطا و تمرین سناریوهای بحرانی را فراهم می کند، در حالی که واقعیت افزوده با تلفیق اطلاعات دیجیتال بر محیط فیزیکی، نقش یک دستیار هوشمند را در حین اجرای عملیات ایفا نموده و بار شناختی هنرجو را کاهش می دهد. تحلیل تطبیقی این دو فناوری حاکی از آن است که شبیه سازی برای مراحل اولیه آموزش و مهارت های پرخطر، و واقعیت افزوده برای مراحل میانی و مهارت های پیچیده اجرایی، کارایی بهینه دارند. با این حال، پیاده سازی موفق آن ها با چالش هایی همچون کمبود منابع مالی، نبود محتوای آموزشی بومی، نیاز به بازآموزی مربیان و ملاحظات اخلاقی پیرامون حریم خصوصی داده ها و عدالت آموزشی مواجه است. برای غلبه بر این موانع، پیشنهاد می گردد در سطح کلان، سند راهبردی ملی تدوین شده و در سطح عملیاتی، با ایجاد مراکز منابع تخصصی، آموزش مربیان و تولید محتوای بومی، گام های عملی برای ادغام تدریجی این فناوری ها برداشته شود. در نهایت، این فناوری ها نه به عنوان جایگزین، بلکه به منزله مکمل های راهبردی می توانند کیفیت، ایمنی و اثربخشی آموزش فنی و حرفه ای را ارتقا داده و هنرجویان را برای چالش های صنعت فردا آماده سازند.

کلیدواژه ها:

شبیه سازی آموزشی ، واقعیت افزوده ، آموزش فنی و حرفه ای ، مهارت های پرخطر ، هنرستان.