کاربرد فناوری های آموزشی نوین در بهبود عدالت آموزشی مدارس

عدالت آموزشی به عنوان یکی از اهداف بنیادین نظام های آموزشی، همواره با چالش هایی نظیر نابرابری در دسترسی، کیفیت آموزش و فرصت های یادگیری مواجه بوده است. در سال های اخیر، گسترش فناوری های آموزشی نوین فرصت های تازه ای را برای کاهش این نابرابری ها فراهم کرده است. هدف این مقاله، بررسی نقش و کاربرد فناوری های آموزشی نوین در بهبود عدالت آموزشی در مدارس است. پژوهش حاضر به صورت تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای انجام شده و با بررسی اسناد، کتب، گزارش ها و مقالات علمی معتبر داخلی و خارجی، ابعاد مختلف عدالت آموزشی و تاثیر فناوری های نوین بر آن را تحلیل می کند. در این مقاله، مفاهیم عدالت آموزشی و فناوری های آموزشی نوین تبیین شده و سپس نقش ابزارهایی نظیر آموزش الکترونیکی، یادگیری ترکیبی، محتوای دیجیتال و فناوری های هوشمند در افزایش دسترسی برابر، ارتقای کیفیت آموزش و پاسخ گویی به تفاوت های فردی دانش آموزان مورد بررسی قرار می گیرد. یافته های پژوهش نشان می دهد که بهره گیری هدفمند و عادلانه از فناوری های آموزشی می تواند به کاهش شکاف آموزشی میان مناطق برخوردار و کم برخوردار، بهبود فرصت های یادگیری برای گروه های محروم و تقویت عدالت آموزشی در مدارس منجر شود. با این حال، تحقق کامل این هدف مستلزم برنامه ریزی دقیق، زیرساخت مناسب و سیاست گذاری آگاهانه است.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، فناوری های آموزشی نوین ، مدارس ، آموزش الکترونیکی ، شکاف آموزشی