نانوترکیبات آلی و کاربرد آن ها در دارورسانی هوشمند

توسعه سیستم های دارورسانی هدفمند و کنترل شده یکی از مهم ترین تحولات در علم داروسازی مدرن است. نانوترکیبات آلی (Organic Nanocomposites) به دلیل ویژگی های منحصربه فرد خود نظیر زیست سازگاری بالا، قابلیت دستکاری شیمیایی آسان، و امکان طراحی ساختارهای پیچیده، نقش محوری در این زمینه ایفا می کنند. این مقاله مروری جامع بر نانوترکیبات آلی مورد استفاده در دارورسانی هوشمند (Smart Drug Delivery) ارائه می دهد. ساختار مقاله شامل بررسی مبانی شیمی آلی نانو، دسته بندی اصلی نانوحامل های آلی (شامل پلیمرها، میسل ها، دندریمرها و لیپوزوم ها)، روش های سنتز و اصلاح سطح برای دستیابی به ویژگی های هوشمند، و مکانیسم های عملکردی آن ها در سیستم های هدفمند غیرفعال (Passive Targeting) و فعال (Active Targeting) است. تمرکز ویژه ای بر سیستم های پاسخ گو به محرک های محیطی نظیر pH، دما و آنزیم ها شده است که اساس دارورسانی هوشمند را تشکیل می دهند. کاربردهای بالینی، به ویژه در درمان سرطان و بیماری های مزمن، مورد بحث قرار گرفته و چالش های موجود شامل سمیت شناسی و زیست سازگاری بررسی شده اند. همچنین، تکنیک های کلیدی شناسایی و آنالیز این نانوذرات (مانند FTIR، NMR، DLS و TEM) مرور شده اند. هدف این پژوهش، ارائه یک دیدگاه جامع برای محققان و دانشجویان فعال در حوزه نانوداروسازی است.

کلیدواژه ها:

نانوترکیبات آلی ، دارورسانی هوشمند ، هدفمندسازی ، دندریمرها ، پلیمرهای زیست تخریب پذیر ، پاسخ گویی به محرک.