بررسی نگرش دانش آموزان به درس علوم تجربی و عوامل موثر بر آن

پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع نگرش دانش آموزان به درس علوم تجربی و شناسایی عوامل کلیدی موثر بر این نگرش انجام شده است. نگرش دانش آموزان به یک ماده درسی، تاثیر مستقیمی بر میزان مشارکت، عملکرد تحصیلی و انتخاب های آینده آن ها در حوزه های مرتبط با علوم و فناوری دارد. این مقاله با مروری جامع بر ادبیات نظری و تجربی، ابعاد مختلف نگرش (عاطفی، شناختی و رفتاری) را تعریف نموده و عوامل متعددی نظیر روش های تدریس (مانند یادگیری فعال در مقابل تدریس سنتی)، ویژگی های معلم (صلاحیت محتوایی و تعامل اجتماعی)، کیفیت محتوای آموزشی، نظام های ارزشیابی، محیط فیزیکی و اجتماعی مدرسه، و نقش حمایت خانواده و بهره گیری از فناوری های نوین را در شکل گیری این نگرش ها تحلیل می کند. چارچوب نظری پژوهش بر پایه نظریه های یادگیری اجتماعی (بندورا) و مدل های سه بعدی نگرش (ایزن و فیشباین) استوار است. روش شناسی پیشنهادی در این تحقیق، ترکیبی (آمیخته) شامل مطالعات پیمایشی با ابزار پرسشنامه استاندارد و مصاحبه های کیفی عمیق با دانش آموزان و معلمان خواهد بود. یافته های مورد انتظار نشان می دهند که روش های تدریس مبتنی بر اکتشاف و پژوهش، انگیزه درونی دانش آموزان را افزایش داده و منجر به نگرش مثبت تر می شوند. در پایان، پیشنهاداتی برای بهبود برنامه های درسی، آموزش ضمن خدمت معلمان و اصلاح زیرساخت های آموزشی برای تقویت علاقه دانش آموزان به علوم ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

نگرش ، علوم تجربی ، انگیزش ، روش تدریس ، عوامل موثر ، یادگیری مبتنی بر پژوهش.