پیوند نظم اجرایی مدرسه و کیفیت یادگیری عمیق: نقش کیفیت زمان بندی آموزشی، ثبات برنامه هفتگی و هماهنگی بین واحدهای اداری–آموزشی

این مقاله به بررسی پیوند میان نظم اجرایی مدرسه و کیفیت یادگیری عمیق از منظر سه مولفه کلیدی می پردازد: کیفیت زمان بندی آموزشی، ثبات برنامه هفتگی و هماهنگی بین واحدهای اداری–آموزشی. با توجه به تحولات سریع نظام های آموزشی و افزایش پیچیدگی فعالیت های مدرسه ای، فقدان پژوهش جامع که به تبیین سازوکارهای اجرایی منجر به یادگیری عمیق بپردازد، محسوس است. هدف اصلی پژوهش حاضر مدلسازی مفهومی و تحلیلی رابطه بین نظم اجرایی و کیفیت یادگیری عمیق است تا به روشن سازی کانال هایی بین عملکرد اجرایی مدرسه و فرایندها و نتایج یادگیری دست یابد. برای این منظور، چارچوب نظری مبتنی بر نظریه نظم سازمانی، مدل های یادگیری سازمانی و تئوری سیستم ها به کار گرفته می شود تا سازوکارهای زمان بندی بهینه، ثبات و هماهنگی را در قالب یک مدل تجریدی ارائه دهد. این مطالعه با رویکرد تحلیلی-کاوشی و با تکیه بر میزانی از شواهد کیفی و مرور منابع، به معرفی عناصر سازنده نظم اجرایی می پردازد و رابطه آن را با سطح بندی یادگیری عمیق توضیح می دهد: از سطح دانش آموزی تا سطح فرایندهای معلمی و سازمانی. از نتایج کلیدی می توان به پیشنهاداتی برای طراحی زمان بندی های کارآمد، کاهش عدم ثبات در برنامه های هفتگی و بهبود هماهنگی بین واحدهای اداری–آموزشی اشاره کرد که می تواند منجر به ارتقای کیفیت یادگیری عمیق در مدارس شود. همچنین با ارائه مدل مفهومی، راهبردهای اجرایی برای مدیران مدارس و مسئولان آموزشی پیشنهاد می شود تا با بهبود نظم اجرایی، فضا برای یادگیری عمیق فراهم گردد. این پژوهش با تاکید بر جنبه های کاربردی، می تواند به سیاست گذاری های آموزشی و طراحی راهبردی مدرسه ها کمک کند و چارچوبی برای مطالعات آینده فراهم آورد تا به پژوهش های تجربی در زمینه ارتباط نظم اجرایی با یادگیری عمیق پاسخ دهد.

کلیدواژه ها:

نظم اجرایی ، یادگیری عمیق ، کیفیت زمان بندی آموزشی ، ثبات برنامه هفتگی ، هماهنگی بین واحدهای اداری–آموزشی ، سیستم های آموزشی ، مدیریت مدرسه