رابطه سبک های تدریس و کنترل کلاس با کاهش اختلالات رفتاری دانش آموزان

اختلالات رفتاری دانش آموزان یکی از چالش های اساسی محیط های آموزشی است که می تواند یادگیری موثر، نظم کلاس و کیفیت تعاملات اجتماعی را تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش های اخیر نشان می دهند که سبک های تدریس و شیوه های مدیریت کلاس نقش کلیدی در کاهش این رفتارها دارند. سبک های تدریس فعال، مشارکتی و مبتنی بر یادگیری پروژه ای با ارتقای انگیزش، خودتنظیمی و تعامل مثبت دانش آموزان، موجب کاهش اختلالات رفتاری می شوند. از سوی دیگر، کنترل کلاس موثر از طریق ایجاد قوانین روشن، بازخورد مثبت، مدیریت رفتار و تقویت مهارت های اجتماعی، به معلمان امکان می دهد محیطی منظم و حمایت کننده ایجاد کنند. این مقاله با رویکرد مروری، پژوهش های داخلی و بین المللی مرتبط با تاثیر سبک های تدریس و مدیریت کلاس بر رفتارهای اختلال آفرین را جمع بندی و تحلیل می کند. یافته ها نشان می دهند که انتخاب سبک تدریس مناسب و استفاده از تکنیک های مدیریت کلاس مبتنی بر روانشناسی، می تواند به کاهش رفتارهای ناهنجار، افزایش مشارکت دانش آموزان و بهبود کیفیت یادگیری منجر شود. همچنین، این مقاله راهکارهای عملی و توصیه هایی برای معلمان ارائه می دهد تا محیط کلاس به فضایی سالم، پویا و تعاملی تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

سبک های تدریس ، مدیریت کلاس ، اختلالات رفتاری ، یادگیری فعال ، خودتنظیمی