نقش مدیریت آموزشی در بهبود ارتباط خانه و مدرسه

ارتباط موثر میان خانه و مدرسه به عنوان یکی از عوامل کلیدی در تحقق اهداف نظام تعلیم و تربیت شناخته می شود. این پژوهش با هدف بررسی و تبیین نقش حیاتی مدیریت آموزشی در برقراری و تقویت این ارتباط نظام مند انجام شده است. ساختار مدیریتی مدرسه، تعیین کننده میزان موفقیت در ایجاد بسترهای لازم برای تعامل سازنده با اولیای دانش آموزان است. مدیریت آموزشی از طریق رهبری تحول گرا، ایجاد فرهنگ مشارکت پذیری، به کارگیری راهبردهای ارتباطی اثربخش و توانمندسازی کارکنان، می تواند موانع موجود بر سر راه ارتباط دوسویه را مرتفع سازد. نتایج نظری این پژوهش تاکید می کند که بدون مداخله فعال و استراتژیک مدیران، بهبود روابط خانوادگی-مدرسه صرفا به اقدامات مقطعی تقلیل یافته و از تاثیرات بلندمدت و هم افزای خود بازمی ماند. این مقاله با استفاده از روش شناسی توصیفی-تحلیلی، چارچوب های نظری مرتبط با رهبری آموزشی و نظریه های ارتباطات سازمانی را برای تبیین نقش مدیران به کار می گیرد و در نهایت پیشنهاداتی برای ارتقاء صلاحیت های مدیریتی در این حوزه ارائه می نماید.

کلیدواژه ها:

مدیریت آموزشی ، ارتباط خانه و مدرسه ، مشارکت والدین ، اثربخشی مدرسه ، نقش مدیران آموزشی ، تعامل خانواده و مدرسه ، بهبود عملکرد تحصیلی ، نظام آموزشی