نقش آموزش در پرورش مهارت های اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

مهارت های اجتماعی از مولفه های اساسی رشد همه جانبه کودکان به شمار می روند و نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی، سازگاری اجتماعی و سلامت روانی دانش آموزان دارند. دوره ابتدایی به دلیل ویژگی های رشدی خاص کودکان، حساس ترین مرحله برای شکل گیری و تقویت این مهارت ها محسوب می شود. آموزش رسمی مدرسه ای، به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای تربیتی، نقش بسزایی در پرورش مهارت های اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. هدف مقاله حاضر، بررسی و تحلیل نقش آموزش در پرورش مهارت های اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی بر اساس مرور نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی است. روش پژوهش به صورت مروری تحلیلی بوده و با بررسی مقالات علمی، کتاب ها و گزارش های پژوهشی مرتبط، ابعاد مختلف مهارت های اجتماعی و نقش آموزش در توسعه آن ها مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده از رویکردهای آموزشی فعال، مشارکتی و تعاملی، نقش موثری در تقویت مهارت هایی همچون ارتباط موثر، همکاری، همدلی، مسئولیت پذیری و حل تعارض در دانش آموزان ابتدایی دارد. همچنین، نقش معلم، محیط آموزشی و برنامه درسی به عنوان عوامل کلیدی در پرورش مهارت های اجتماعی مورد تاکید قرار گرفته است. در نهایت، نتایج پژوهش بیانگر آن است که توجه هدفمند به آموزش مهارت های اجتماعی در مدارس ابتدایی، می تواند زمینه ساز رشد متعادل شخصیتی و اجتماعی دانش آموزان و ارتقای کیفیت نظام آموزشی شود.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی ، آموزش ابتدایی ، یادگیری مشارکتی ، رشد اجتماعی ، مدرسه و تربیت اجتماعی