بررسی فرصت ها و تهدیدهای استفاده گسترده از هوش مصنوعی در مدارس و چگونگی تدوین سیاست های مناسب برای مدیریت مسئولانه این فناوری

این مقاله به بررسی نقش فناوری هوش مصنوعی در طراحی و تولید بازی های آموزشی تعاملی و تحلیل تاثیر این بازی ها بر افزایش انگیزه، مشارکت فعال و دستیابی به یادگیری عمیق در میان دانش آموزان می پردازد. با ظهور فناوری های نوین، هوش مصنوعی با قابلیت هایی مانند شخصی سازی تجربه یادگیری، ارائه بازخورد فوری و انطباق پویای محتوا با سطح یادگیرنده، پارادایم جدیدی را در عرصه آموزش رقم زده است. این پژوهش با روش کیفی و از نوع مطالعه اسنادی-تحلیلی انجام شده و با مرور نظام مند ادبیات موضوع، به استخراج شاخص های کلیدی تاثیرگذاری پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که بازی های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی از طریق ایجاد چالش های بهینه، روایت های جذاب و محیط های شبیه سازی شده، به طور معناداری انگیزه درونی و احساس خودکارآمدی دانش آموزان را افزایش می دهند. همچنین، ماهیت تعاملی و مبتنی بر کشف این بازی ها، مشارکت فعال و درگیری شناختی را تسهیل می کند. در سطح یادگیری عمیق، هوش مصنوعی با تسهیل تفکر انتقادی، حل مسئله و ایجاد ارتباط بین مفاهیم انتزاعی و موقعیت های کاربردی، به درونی سازی و انتقال یادگیری کمک شایانی می نماید. در نتیجه، این فناوری نه تنها به عنوان یک ابزار کمکی، بلکه به عنوان یک معلم یا مربی مجازی و شخصی شده، ظرفیت متحول سازی محیط های آموزشی را داراست.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: هوش مصنوعی ، بازی آموزشی تعاملی ، انگیزه یادگیری ، مشارکت دانش آموزان ، یادگیری عمیق ، شخصی سازی آموزش.