نقش خانواده در بهبود مهارت خواندن کودکان دوره ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی نقش خانواده در بهبود مهارت خواندن کودکان دوره ابتدایی و شناسایی موثرترین راهبردهای خانوادگی از دیدگاه معلمان انجام شد. مطالعه به روش کیفی و با رویکرد تحلیل محتوای قراردادی انجام پذیرفت. جامعه پژوهش شامل معلمان پایه های اول تا سوم ابتدایی شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که به روش نمونه گیری هدفمند و با معیار اشباع نظری، تعداد ۲۰ معلم با حداقل ۵ سال سابقه تدریس در این پایه ها انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق گردآوری و با استفاده از روش تحلیل محتوای قراردادی (متعارف) گرانهیم و لاندمن تجزیه و تحلیل شد. یافته ها منجر به استخراج ۵ طبقه اصلی و ۱۷ زیرطبقه گردید. این طبقات عبارت بودند از: ۱. فعالیت های ترویجی (بلندخوانی والدین، فراهم سازی کتاب، گفت وگو درباره کتاب)، ۲. ایجاد محیط سوادآموزی غنی در خانه (فضای فیزیکی و عاطفی حمایتگر)، ۳. نگرش ها و باورهای والدین نسبت به خواندن، ۴. نقش آفرینی والدین به عنوان الگو و ۵. تعامل خانواده و مدرسه. نتایج نشان داد که نقش خانواده فراتر از کمک تکلیف محور بوده و ایجاد عادت و لذت خواندن در بستر محیطی غنی و تعاملی، کلید بهبود مهارت خواندن است. چالش اصلی، نابرابری خانواده ها از نظر آگاهی، منابع و وقت است. پژوهش بر لزوم برنامه ریزی برای توانمندسازی والدین و تعامل نظام مند خانه و مدرسه تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

خانواده ، مهارت خواندن ، سوادآموزی ، دوره ابتدایی ، تحلیل محتوا ، ترویج کتابخوانی.