روش های نوین تدریس علوم در پایه های اول تا سوم ابتدایی

هدف از این پژوهش، شناسایی و بررسی تاثیرات درک شده روش های نوین تدریس علوم بر کیفیت آموزش در پایه های اول تا سوم ابتدایی از دیدگاه معلمان بود. این تحقیق با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی انجام شد. مشارکت کنندگان، ۱۸ نفر از معلمان با سابقه تدریس علوم در پایه های اول تا سوم مدارس ابتدایی دولتی شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بودند که به روش نمونه گیری هدفمند و با معیار اشباع نظری انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق جمع آوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون کلایزی براون و کلارک مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها از استخراج ۵ مضمون اصلی حاکی بود: ۱. مولفه های روش های نوین (شامل یادگیری مبتنی بر کاوشگری، پروژه، بازی و فناوری)، ۲. پیامدهای مثبت (شامل شادی و نشاط، درک عمیق مفهومی، تقویت مهارت های پژوهشی و ارتباطی)، ۳. چالش های اجرایی (شامل کمبود زمان، تراکم کلاس، ضعف امکانات و مقاومت در برابر تغییر)، ۴. الزامات موفقیت (شامل توانمندسازی معلم، پشتیبانی مدرسه و بازنگری در برنامه درسی) و ۵. تغییر نقش معلم (از انتقال دهنده به تسهیل گر و هم یار). نتایج نشان داد که با وجود چالش های موجود، معلمان روش های نوین را عاملی کلیدی برای ایجاد انگیزه، پرورش تفکر علمی و معنادارسازی یادگیری علوم در کودکان می دانند. موفقیت این روش ها مستلزم ایجاد بسترهای نرم افزاری و سخت افزاری لازم است.

کلیدواژه ها:

روش های نوین تدریس ، آموزش علوم ، پایه های اول تا سوم ابتدایی ، یادگیری فعال ، پدیدارشناسی.