نقش آموزش هنر و موسیقی در پرورش خلاقیت و تقویت هوش های چندگانه دانش آموزان مطابق با آخرین یافته های روان شناسی تربیتی.

این مقاله به بررسی نقش حیاتی آموزش هنر و موسیقی در پرورش خلاقیت و تقویت هوش های چندگانه در دانش آموزان، بر اساس آخرین یافته های روان شناسی تربیتی می پردازد. در عصر حاضر که نیاز به تفکر خلاق و حل مسئله پیچیده بیش از پیش احساس می شود، آموزش هنر به عنوان یک رکن اساسی در توسعه توانمندی های شناختی، عاطفی و اجتماعی افراد محسوب می گردد. مقاله حاضر با اتکا بر نظریه هوش های چندگانه گاردنر، استدلال می کند که موسیقی و هنرهای تجسمی، نمایشی و حرکتی، ظرفیت منحصربه فردی برای فعال سازی و رشد انواع مختلف هوش از جمله هوش فضایی-دیداری، موسیقایی، جنبشی-بدنی، درون فردی و بین فردی دارند. همچنین، با مرور پژوهش های معاصر، نشان داده می شود که تجربه هنری مستمر، نه تنها به افزایش انعطاف پذیری ذهنی، ابتکار و تخیل منجر می شود، بلکه از طریق درگیر کردن حواس چندگانه و تقویت حافظه، بر عملکرد تحصیلی در دروس دیگر نیز تاثیر مثبت می گذارد. این مقاله نتیجه می گیرد که ادغام معنادار و برنامه ریزی شده هنر و موسیقی در برنامه درسی ملی، یک ضرورت تربیتی برای پرورش نسلی خلاق، همه جانبه نگر و توانمند در مواجهه با چالش های فردی و اجتماعی است. چنین رویکردی مستلزم بازنگری در سیاست های آموزشی، تربیت معلمان متخصص و تخصیص منابع کافی می باشد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: آموزش هنر ، آموزش موسیقی ، خلاقیت ، هوش های چندگانه ، روان شناسی تربیتی ، برنامه درسی ، دانش آموزان.