روش های آموزش و یاددهی درس ادبیات فارسی با هدف پرورش خلاقیت و تفکر انتقادی دانش آموزان

تدریس ادبیات فارسی به عنوان یکی از مهم ترین عناصر هویت ساز و فرهنگ پرور در نظام آموزشی ایران، همواره نیازمند بازاندیشی در روش ها و تکنیک های آموزشی بوده است. در دهه های اخیر، با گسترش فناوری های نوین و تغییر نیازهای نسل جدید، به کارگیری تکنیک های خلاقانه در فرایند آموزش ادبیات، ضرورتی انکارناپذیر یافته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش و کارکرد تکنیک های خلاقانه همچون داستان گویی تعاملی، نمایش و تئاتر خلاق، کارگاه های گروهی، فناوری های چندرسانه ای و بازآفرینی متون ادبی در فرایند تدریس، به دنبال تبیین تاثیر این روش ها بر درک متون، پرورش تفکر انتقادی، تقویت مهارت های زبانی و افزایش مشارکت دانش آموزان است.تفکر انتقادی از جمله مهارت های ضروری برای موفقیت در زندگی فردی و اجتماعی است که در نظام های آموزشی مدرن به آن توجه ویژه ای می شود. این مهارت به دانش آموزان امکان می دهد تا با دیدگاهی منطقی و تحلیلی به مسائل بنگرند، اطلاعات را ارزیابی کنند و تصمیم های آگاهانه بگیرند. در این میان، ادبیات به عنوان یک ابزار تربیتی قدرتمند نقش برجسته ای در توسعه تفکر انتقادی دارد. دبیران ادبیات فارسی به عنوان یکی از ارکان اصلی آموزش، نقش بی بدیلی در پرورش خلاقیت و توانمندی های ذهنی دانش آموزان دارند. این درس با استفاده از متون ادبی غنی و متنوع خود، زمینه ای را برای شکوفایی تخیل و تفکر خلاق فراهم می آورد. در این راستا، روش های نوین تدریس مانند تحلیل شخصیت های ادبی، نوشتن داستان های خلاقانه و استفاده از فعالیت های گروهی می توانند به تقویت مهارت های تفکر انتقادی و نوآورانه در دانش آموزان کمک کنند. علاوه بر این، بهره گیری از فناوری های آموزشی و پلتفرم های تعاملی نیز به جذاب تر شدن فرآیند آموزش و تقویت خلاقیت در دانش آموزان می انجامد.تفکر انتقادی از نظر ماهیت الزاما نوعی ارزشیابی است. یعنی هر نوع ادعایی، منبعی یا باوری را به طور آشکار و مستمر به منظور قضاوت درباره درستی، اعتبار یا ارزش آن تجزیه و تحلیل می کند

کلیدواژه ها:

روش های آموزش و یاددهی درس ادبیات فارسی ، پرورش خلاقیت ، تفکر انتقادی ، دانش آموزان ،