مروری بر راهبردهای تلفیق «هوش هیجانی» در روش های تدریس روزمره معلمان دوره ابتدایی

در جهان پیچیده امروز، موفقیت تحصیلی و شخصیتی دانش آموزان تنها به بهره هوشی شناختی وابسته نیست، بلکه به شدت تحت تاثیر توانایی های هیجانی-اجتماعی آنان قرار دارد. هوش هیجانی، شامل مهارت هایی چون شناخت و مدیریت هیجانات خود و دیگران، همدلی و برقراری ارتباط موثر است که نقشی کلیدی در ایجاد جو سالم کلاس و پیشبرد فرآیند یادگیری ایفا می کند. این مرور، با هدف شناسایی و تحلیل راهبردهای عملی تلفیق این مولفه ها در روش های تدریس روزمره معلمان دوره ابتدایی انجام شده است. بر این اساس، تمرکز اصلی بر راهکارهایی است که معلمان می توانند بدون نیاز به برنامه ریزی درسی مجزا و صرفا از طریق تعاملات آموزشی معمول، به پرورش تدریجی این مهارت ها بپردازند.یافته های مرور نشان می دهد که تلفیق موفق هوش هیجانی مستلزم نگاهی یکپارچه و مبتنی بر آگاهی معلم از فضای هیجانی کلاس است. راهبردهای موثر در سه حوزه کلی دسته بندی می شوند: مدلسازی هیجانی توسط معلم، زبان آموزی هیجانی از طریق گفت وگو و ادبیات، و ایجاد فرصت های تمرین در بستر پروژه ها و تعاملات گروهی. برای نمونه، معلم با نام گذاری هیجانات خود و دانش آموزان در موقعیت های مختلف، استفاده از داستان ها برای آموزش همدلی، و طراحی فعالیت های که نیازمند تنظیم هیجان و حل تعارض است، این مهارت ها را تقویت می کند. در نهایت، این تلفیق نه تنها باعث بهبود رفتار و انگیزه دانش آموزان می شود، بلکه به ارتقای کیفیت رابطه معلم-شاگرد و اثر بخشی آموزشی منجر خواهد گردید.

کلیدواژه ها:

راهبرد تلفیق ، هوش هیجانی ، روش تدریس ، معلمان ، دوره ابتدایی