طراحی و اجرای باغ های آموزشی در مدارس به عنوان آزمایشگاه زنده برای یادگیری مفاهیم علوم، کشاورزی پایدار و مسئولیت اجتماعی

این مقاله با هدف تبیین الگویی برای طراحی و اجرای «باغ آموزشی مدرسه» به عنوان یک آزمایشگاه زنده و پایدار، به بررسی نقش آن در تسهیل یادگیری مفهومی علوم، آموزش کشاورزی پایدار و پرورش مسئولیت پذیری اجتماعی در دانش آموزان می پردازد. در نظام های آموزشی رایج، مفاهیم علوم تجربی و زیست محیطی غالبا به صورت انتزاعی و کتاب محور ارائه می شوند که منجر به یادگیری سطحی و عدم ارتباط با زندگی واقعی می گردد. پژوهش حاضر با روش تحقیق «آمیخته» (ترکیبی از کیفی و کمی) و در قالب یک مطالعه ی اقدام پژوهی مشارکتی انجام شد. جامعه آماری، دانش آموزان دوره ابتدایی و معلمان یک مدرسه بودند که باغ آموزشی در آن اجرا شد. داده ها از طریق مشاهده مشارکتی، مصاحبه نیمه ساختاریافته با معلمان و دانش آموزان، و پرسشنامه محقق ساخته گردآوری و به روش تحلیل محتوای کیفی و آمار توصیفی تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که باغ آموزشی به عنوان یک بستر عینی و ملموس، امکان «یادگیری تجربی» و «یادگیری پروژه محور» را فراهم کرده و درک مفاهیم علمی پیچیده (مانند چرخه آب، فتوسنتز، تنوع زیستی) را تسهیل نموده است. همچنین، مشارکت فعال دانش آموزان در کاشت، داشت و برداشت، منجر به ارتقای مهارت های عملی، افزایش حس تعلق، تقویت کار گروهی و رشد احساس مسئولیت در قبال محیط زیست و تولید غذای سالم شده است. در نتیجه، باغ آموزشی می تواند به عنوان یک راهبرد آموزشی موثر و یک اکوسیستم یادگیری پایدار، گامی در جهت تحقق تربیت تمام ساحتی و اهداف توسعه پایدار در مدارس باشد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: باغ آموزشی مدرسه ، آزمایشگاه زنده ، یادگیری تجربی ، علوم تجربی ، کشاورزی پایدار ، مسئولیت اجتماعی ، آموزش ابتدایی ، اقدام پژوهی.