تحلیل نقش آموزش های بین رشته ای (جغرافیای گردشگری، کشاورزی، اقلیم شناسی) در ارتقای سواد محیط زیستی معلمان و توسعه گردشگری مسئولیت پذیر

هدف این پژوهش، تحلیل تاثیر طراحی و اجرای یک دوره آموزش بین رشته ای مبتنی بر مفاهیم جغرافیای گردشگری، کشاورزی و اقلیم شناسی بر ارتقای سواد محیط زیستی معلمان و تبیین نقش آنان در توسعه گردشگری مسئولیت پذیر در منطقه ای با قابلیت های گردشگری طبیعی-کشاورزی است. درک پیچیدگی چالش های محیط زیستی و گردشگری، مستلزم نگرشی یکپارچه و همکاری حوزه های دانشی مختلف است. این مقاله با روش تحقیق آمیخته (کیفی-کمی) و از نوع طرح اقدام پژوهی مشارکتی انجام شده است. جامعه آماری شامل معلمان دوره دوم ابتدایی و متوسطه اول منطقه مورد مطالعه بود که از میان آنان ۳۰ نفر به شیوه هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه سواد محیط زیستی، مصاحبه نیمه ساختاریافته و مشاهده مشارکتی گردآوری و با استفاده از تحلیل آماری (آزمون تی زوجی) و تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفت. یافته های کمی نشان دهنده بهبود معنادار سطح سواد محیط زیستی معلمان در مولفه های دانش، نگرش و رفتار پس از گذراندن دوره آموزشی بود. تحلیل کیفی داده ها نیز منجر به استخراج مضامین اصلی شامل: «تغییر نگرش از گردشگری منفعل به فعال و مسئول»، «درک ارتباط متقابل اقلیم، کشت و جاذبه گردشگری» و «ایده پردازی برای پروژه های کلاسی میان رشته ای» شد. نتایج نشان می دهد که توانمندسازی معلمان از طریق آموزش های بین رشته ای، نه تنها سواد محیط زیستی آنان را ارتقا می بخشد، بلکه آن ها را به تسهیل گران کلیدی در ترویج مفاهیم گردشگری مسئولیت پذیر و حفاظت از محیط زیست در میان دانش آموزان و جامعه محلی تبدیل می کند. این پژوهش الگویی عملیاتی برای ادغام مسائل پایداری در برنامه های توسعه ی محلی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: آموزش بین رشته ای ، سواد محیط زیستی ، گردشگری مسئولیت پذیر ، جغرافیای گردشگری ، اقلیم شناسی ، کشاورزی پایدار ، توانمندسازی معلمان ، اقدام پژوهی مشارکتی.