موضوع: پیوند زبان فارسی و هویت ملی ایرانیان

این مقاله به بررسی نقش محوری و حیاتی زبان فارسی در شکل گیری، تداوم و انسجام هویت ملی ایرانیان می پردازد. زبان فارسی، فراتر از یک ابزار ارتباطی صرف، به عنوان گنجینه ای از حافظه جمعی، ارزش های فرهنگی، اسطوره ها و اندیشه های تمدن ایران زمین عمل کرده است. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی نشان می دهد که چگونه این زبان در طول قرن ها، علی رغم تغییر سلسله ها، حملات خارجی و تحولات سیاسی-اجتماعی، به عنوان ستون فقرات هویت ایرانی مقاومت کرده و تداوم تاریخی ایجاد نموده است. از شاهنامه فردوسی به عنوان احیاگر زبان و اسطوره سازی هویتی تا اشعار عرفانی مولانا و سعدی که وجدان اخلاقی و معنوی این هویت را شکل داده اند، زبان فارسی حلقه اتصال نسل ها و پل ارتباطی بین جغرافیاهای مختلف ایران فرهنگی بوده است. یافته ها حاکی از آن است که پاسداشت و تقویت زبان فارسی، به مثابه پاسداشت هسته مرکزی هویت ملی ایران است که در دوران جهانی شدن و مواجهه با فرهنگ های مسلط، از اهمیت مضاعفی برخوردار است.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: زبان فارسی ، هویت ملی ، فرهنگ ایرانی ، تداوم تاریخی ، شاهنامه فردوسی ، انسجام فرهنگی.