مطالعه تاثیر استفاده از آموزش ترکیبی (حضوری و مجازی) بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تمامی مقاطع در مدارس

آموزش ترکیبی به عنوان تلفیقی هدفمند از آموزش حضوری و مجازی، در سال های اخیر به ویژه پس از همه گیری کووید-۱۹، به یک ضرورت و فرصت اجتناب ناپذیر در نظام های آموزشی جهان تبدیل شده است. این پژوهش با هدف کلی مطالعه تاثیر استفاده از آموزش ترکیبی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تمامی مقاطع تحصیلی (ابتدایی، متوسطه اول و دوم) در مدارس انجام شده است. روش تحقیق حاضر، مرور نظام مند و فراتحلیل پژوهش های انجام شده داخلی و بین المللی در این حوزه است. یافته های تحقیق نشان می دهد که اجرای صحیح و برنامه ریزی شده آموزش ترکیبی، در مقایسه با روش های کاملا حضوری یا کاملا مجازی، تاثیر مثبت و معناداری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. این تاثیر از طریق مکانیسم هایی همچون افزایش انعطاف پذیری زمانی و مکانی، شخصی سازی یادگیری، تقویت خودتنظیمی و خوداتکایی دانش آموزان، ایجاد فرصت برای مرور و تمرین مجدد محتوا، و غنی سازی محیط یادگیری با استفاده از منابع دیجیتال متنوع حاصل می شود. با این حال، میزان اثربخشی آن تحت تاثیر عوامل واسطه ای مهمی همچون آمادگی و مهارت دیجیتالی معلمان و دانش آموزان، کیفیت طراحی آموزشی و محتوای دیجیتال، دسترسی به فناوری و زیرساخت های لازم، و میزان پشتیبانی خانواده ها قرار دارد. همچنین، تفاوت هایی در میزان و نحوه تاثیرگذاری این روش بر مقاطع مختلف تحصیلی و دروس گوناگون مشاهده می شود. این مطالعه بر لزوم برنامه ریزی دقیق، آموزش ذی نفعان و پشتیبانی همه جانبه برای تحقق حداکثر اثربخشی آموزش ترکیبی تاکید می نماید.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: آموزش ترکیبی ، آموزش حضوری ، آموزش مجازی ، پیشرفت تحصیلی ، مقاطع تحصیلی ، مدارس.