نقش خانواده در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان

این مقاله به بررسی نقش بنیادین و چندوجهی خانواده در فرآیند ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان می پردازد. خانواده به عنوان اولین و پایدارترین نهاد اجتماعی، محیطی را فراهم می آورد که به طور مستقیم بر رشد شناختی، عاطفی و رفتاری دانش آموزان تاثیر می گذارد. پژوهش حاضر با رویکردی علمی و تحلیلی، ابعاد مختلف دخالت خانواده، شامل حمایت های عاطفی، نظارتی، اقتصادی و فرهنگی را مورد واکاوی قرار می دهد. همچنین، ارتباط میان سبک های فرزندپروری (اقتدارگرایانه، مقتدرانه، سهل گیرانه و طردکننده) و میزان موفقیت تحصیلی مورد بررسی قرار گرفته و نقش حیاتی تعامل موثر میان خانواده و مدرسه برجسته می شود. مقاله با شناسایی چالش ها و موانع موجود در این مسیر، راهکارهای عملی و پیشنهادی را برای تقویت این نقش و بهینه سازی همکاری های بین نهادی ارائه می نماید. نتایج نشان می دهد که مشارکت فعال و سازنده خانواده، به ویژه در چارچوب سبک فرزندپروری مقتدرانه، عامل کلیدی در افزایش انگیزه، خودکارآمدی و در نهایت، بهبود چشمگیر نتایج تحصیلی دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

خانواده ، عملکرد تحصیلی ، سبک فرزندپروری ، حمایت عاطفی ، تعامل مدرسه و خانواده.