آموزش خلاقانه از طریق تجربه بازی محور

تحولات گسترده ی آموزشی در دهه های اخیر، ضرورت بازنگری در روش های سنتی تدریس و حرکت به سوی رویکردهای فعال، خلاقانه و یادگیرنده محور را برجسته ساخته است. یکی از موثرترین این رویکردها، آموزش خلاقانه از طریق تجربه ی بازی محور است؛ رویکردی که با تکیه بر ظرفیت های شناختی، عاطفی و اجتماعی بازی، فرآیند یادگیری را عمیق تر، معنادارتر و پایدارتر می سازد. بازی محوری در آموزش، نه تنها ابزاری برای ایجاد انگیزش و مشارکت فعال فراگیران است، بلکه بستری برای تجربه ی مستقیم مفاهیم، حل مسئله، تصمیم گیری و یادگیری از خطا فراهم می کند. پژوهش های انجام شده در نظام آموزشی ایران نشان می دهد که بهره گیری هدفمند از بازی های آموزشی، در صورت انطباق با اهداف برنامه ی درسی و ویژگی های فرهنگی، می تواند موجب ارتقای یادگیری مفهومی، مهارت های عملی، تفکر خلاق و تعامل اجتماعی دانش آموزان شود (فرهادی، ۱۳۹۹؛ فرحانی، ۱۴۰۱). این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی، به بررسی مبانی نظری آموزش بازی محور، نقش تجربه در یادگیری خلاق، کارکردهای شناختی و عاطفی بازی، الزامات طراحی بازی های آموزشی، نقش معلم در کلاس های بازی محور، چالش های اجرایی در نظام آموزشی ایران و چشم انداز آینده ی این رویکرد می پردازد. هدف اصلی مقاله، تبیین ظرفیت های آموزش بازی محور به عنوان راهکاری موثر برای تحقق یادگیری عمیق و خلاق در کلاس های امروز است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آموزش خلاقانه ، یادگیری تجربه محور ، بازی محور ، انگیزش یادگیری ، طراحی آموزشی ، کلاس درس