تاثیر یادگیری اجتماعی-هیجانی بر عملکرد تحصیلی در مدارس امروز

در دهه های اخیر، نظام های آموزشی در سراسر جهان با چالش هایی فراتر از انتقال صرف دانش شناختی مواجه شده اند. افزایش مشکلات رفتاری، افت انگیزش تحصیلی، ضعف مهارت های ارتباطی و هیجانی، و کاهش تاب آوری دانش آموزان سبب شده است که توجه پژوهشگران و سیاست گذاران آموزشی به ابعاد غیرشناختی یادگیری، به ویژه یادگیری اجتماعی-هیجانی، معطوف شود. یادگیری اجتماعی-هیجانی مجموعه ای از شایستگی ها شامل خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی، مهارت های ارتباطی و تصمیم گیری مسئولانه است که نقش مهمی در سازگاری فرد با محیط آموزشی و اجتماعی ایفا می کند. هدف این مقاله بررسی تاثیر یادگیری اجتماعی-هیجانی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان در مدارس امروز با تاکید بر یافته های پژوهش های ایرانی است. روش پژوهش حاضر از نوع مروری-تحلیلی بوده و با بررسی و تحلیل مطالعات نظری و تجربی داخلی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که آموزش و تقویت مهارت های اجتماعی-هیجانی نه تنها به بهبود روابط بین فردی و سلامت روان دانش آموزان منجر می شود، بلکه تاثیر معناداری بر پیشرفت تحصیلی، انگیزش یادگیری، مشارکت فعال در کلاس و کاهش مشکلات رفتاری دارد. نتایج این مقاله بر ضرورت ادغام نظام مند برنامه های یادگیری اجتماعی-هیجانی در برنامه درسی مدارس تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:یادگیری اجتماعی-هیجانی ، عملکرد تحصیلی ، مدارس امروز ، مهارت های هیجانی ، آموزش و پرورش