بهبود مهارت های نوشتن با استفاده از دستیارهای نوشتاری مبتنی بر هوش مصنوعی

مهارت نوشتن یکی از بنیادی ترین شایستگی های شناختی، زبانی و آموزشی در نظام های آموزشی معاصر به شمار می رود. با این حال، بسیاری از فراگیران در سطوح مختلف تحصیلی با چالش هایی نظیر ضعف در انسجام متن، فقر واژگانی، خطاهای دستوری، ناتوانی در سازمان دهی ایده ها و اضطراب نوشتن مواجه اند. در سال های اخیر، پیشرفت های چشمگیر در حوزه هوش مصنوعی، به ویژه در زمینه پردازش زبان طبیعی، منجر به ظهور دستیارهای نوشتاری هوشمند شده است که می توانند به عنوان ابزارهای حمایتی موثر در بهبود مهارت های نوشتن مورد استفاده قرار گیرند. این مقاله با رویکردی تحلیلی کاربردی، به بررسی نقش دستیارهای نوشتاری مبتنی بر هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت نوشتن، تقویت فرایند یادگیری نوشتاری، افزایش خودتنظیمی فراگیران و تحول در نقش معلم می پردازد. همچنین فرصت ها، چالش ها، ملاحظات اخلاقی و الزامات بومی سازی این فناوری در نظام آموزشی ایران مورد بحث قرار می گیرد. نتایج بررسی منابع ایرانی و تجربیات پژوهشی نشان می دهد که استفاده آگاهانه و هدایت شده از دستیارهای نوشتاری هوشمند می تواند به طور معناداری به بهبود مهارت های نوشتن دانش آموزان و دانشجویان منجر شود، مشروط بر آنکه این ابزارها جایگزین تفکر انسانی نشوند، بلکه به عنوان مکمل فرایند یاددهی یادگیری به کار روند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: مهارت نوشتن ، هوش مصنوعی ، دستیار نوشتاری ، یادگیری نوشتاری ، آموزش زبان ، فناوری آموزشی