بررسی مدل های پیشگیرانه مبتنی بر هوش مصنوعی (AI) در شناسایی زودهنگام و مداخله در فرسودگی تحصیلی (Burnout) و اضطراب دانش آموزان دوره دوم متوسطه

فرسودگی تحصیلی و اضطراب از جمله شایع ترین مشکلات روان شناختی در میان دانش آموزان دوره دوم متوسطه به شمار می آیند که پیامدهای منفی گسترده ای بر عملکرد تحصیلی، سلامت روان، انگیزش یادگیری و آینده تحصیلی آنان برجای می گذارند. پیچیدگی عوامل موثر بر بروز این پدیده ها و محدودیت رویکردهای سنتی مداخله، ضرورت بهره گیری از فناوری های نوین را بیش از پیش آشکار ساخته است. در این میان، هوش مصنوعی به عنوان ابزاری توانمند در تحلیل داده های چندبعدی، پیش بینی الگوهای رفتاری و طراحی مداخلات شخصی سازی شده، نقش مهمی در توسعه مدل های پیشگیرانه ایفا می کند. هدف مقاله حاضر، بررسی جامع مدل های پیشگیرانه مبتنی بر هوش مصنوعی در شناسایی زودهنگام و مداخله در فرسودگی تحصیلی و اضطراب دانش آموزان دوره دوم متوسطه است. بدین منظور، ضمن تبیین مفاهیم نظری مرتبط با فرسودگی تحصیلی و اضطراب، به تشریح مبانی هوش مصنوعی، انواع مدل های پیش بینی کننده، روش های جمع آوری و تحلیل داده های آموزشی و روان شناختی، و رویکردهای مداخله گرایانه مبتنی بر AI پرداخته می شود. همچنین چالش ها، ملاحظات اخلاقی و الزامات بومی سازی این مدل ها در نظام آموزش و پرورش ایران مورد بحث قرار می گیرد. نتایج این بررسی نشان می دهد که استفاده آگاهانه و مسئولانه از مدل های پیشگیرانه مبتنی بر هوش مصنوعی می تواند گامی موثر در ارتقای سلامت روان دانش آموزان و پیشگیری از مشکلات تحصیلی باشد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، مدل های پیشگیرانه ، فرسودگی تحصیلی ، اضطراب دانش آموزان ، شناسایی زودهنگام ، دوره دوم متوسطه