نقش آموزش های خانواده و مدرسه درپیشگیری از رفتارهای پرخطر دانش آموزان

رفتارهای پرخطر در دوران دانش آموزی یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی و تربیتی در جهان امروز است که می تواند پیامدهای فردی، اجتماعی و اقتصادی گسترده ای به دنبال داشته باشد. این مقاله با هدف بررسی نقش بنیادین آموزش های خانواده و مدرسه در پیشگیری از بروز رفتارهایی نظیر مصرف مواد مخدر، خشونت، فرار از مدرسه، افت تحصیلی و نابهنجاری های اجتماعی تدوین شده است. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی و توصیفی، با اتکا به مبانی روان شناسی تربیتی، جامعه شناسی انحرافات و علوم خانواده، به تبیین سازوکارهای حمایتی این دو نهاد اصلی جامعه پذیری می پردازد. یافته ها نشان می دهد که آموزش های رسمی و غیررسمی ارائه شده در محیط خانواده، به ویژه از طریق الگوبرداری، سبک فرزندپروری و برقراری ارتباط عاطفی موثر، زیربنای شکل گیری مهارت های زندگی و تاب آوری در دانش آموزان را فراهم می آورد. به موازات آن، مدرسه به عنوان نهاد تخصصی آموزش، از طریق برنامه های درسی ساختارمند، مداخلات مشاوره ای هدفمند، و ایجاد محیط یادگیری امن و مثبت، نقش حیاتی در تقویت این مهارت ها و شناسایی زودهنگام عوامل خطرآفرین ایفا می کند. تعامل منسجم و هماهنگ میان این دو محیط تربیتی، به ویژه از طریق آموزش والدین و ایجاد پیوند قوی خانه و مدرسه، موثرترین راهبرد برای تقویت اثرات پیشگیرانه و کاهش آسیب پذیری دانش آموزان در برابر فشارهای محیطی و اجتماعی است. تقویت سواد رسانه ای، آموزش مهارت های تصمیم گیری و نه گفتن، و فراهم سازی فرصت های مثبت برای مشارکت اجتماعی دانش آموزان، از جمله راهکارهای کلیدی مورد تاکید در این پژوهش است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: رفتارهای پرخطر ، پیشگیری ، آموزش خانواده ، مدرسه ، مهارت های زندگی