بررسی چالش ها و فرصت های تدریس در مدارس چندفرهنگی دیجیتال با تمرکز بر تنوع فرهنگی و فناوری

آموزش در عصر حاضر با دو تحول بنیادین روبرو است: افزایش روزافزون تنوع فرهنگی در جوامع و ادغام گسترده فناوری های دیجیتال در فرایندهای یاددهی-یادگیری. مدارس چندفرهنگی دیجیتال، عرصه های جدیدی هستند که این دو پدیده را در هم می آمیزند و چالش ها و فرصت های منحصر به فردی را پیش روی معلمان و نظام آموزشی قرار می دهند. این مقاله پژوهشی-تحلیلی با هدف بررسی جامع این چالش ها و فرصت ها در بستر آموزش مبتنی بر فناوری، به تحلیل دقیق مولفه های فرهنگی، زبانی، فناورانه، تربیتی و مدیریتی می پردازد. پژوهش حاضر بر این فرض استوار است که بهره گیری موثر از ظرفیت های دیجیتال می تواند شکاف های فرهنگی و آموزشی را پر کند، اما غفلت از مسائل زیرساختی و تربیتی منجر به تقویت نابرابری ها خواهد شد. یافته ها نشان می دهند که در غیاب رویکردهای فعالانه چندفرهنگی دیجیتال، فناوری ها ممکن است به جای پل ارتباطی، موانعی جدید برای دانش آموزان با پیشینه های گوناگون ایجاد کنند. ما چالش هایی نظیر سواد دیجیتال نابرابر، انطباق محتوای آموزشی با هویت های متنوع، و مسائل اخلاقی مرتبط با حریم خصوصی و تعصبات الگوریتمی را مورد واکاوی قرار می دهیم. همزمان، فرصت هایی نظیر دسترسی جهانی به منابع غنی، شخصی سازی مسیرهای یادگیری و تقویت تعامل میان فرهنگی از طریق پلتفرم های آنلاین برجسته می شوند. در نهایت، راهبردها و الگوهایی کاربردی برای معلمان و سیاست گذاران نظام آموزشی ایران پیشنهاد می شود تا بتوانند با اتخاذ رویکردی انتقادی و فعالانه، از پتانسیل مدارس چندفرهنگی دیجیتال در جهت تحقق عدالت آموزشی بهره مند شوند. این مطالعه بر اهمیت تربیت معلمان با شایستگی های بینافرهنگی و دیجیتال تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آموزش چندفرهنگی ، مدارس دیجیتال ، تنوع فرهنگی ، فناوری آموزشی ، عدالت آموزشی ، شایستگی معلمی