تحلیل اثربخشی تدریس مبتنی برعلاوه فردی و فناوری در تقویت انگیزه درونی دانش آموزان

انگیزه درونی به عنوان یکی از اساسی ترین عوامل موثر بر یادگیری پایدار، عمیق و معنادار دانش آموزان، همواره مورد توجه پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت بوده است. در دهه های اخیر، تحول در رویکردهای آموزشی، به ویژه با تاکید بر تفاوت های فردی یادگیرندگان و گسترش کاربرد فناوری های آموزشی، زمینه ساز تغییرات اساسی در شیوه های تدریس شده است. تدریس مبتنی بر توجه به تفاوت های فردی، با در نظر گرفتن ویژگی های شناختی، عاطفی، انگیزشی و فرهنگی دانش آموزان، تلاش می کند شرایط یادگیری عادلانه و متناسب با نیازهای هر فرد را فراهم سازد. از سوی دیگر، فناوری های آموزشی با ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، انعطاف پذیر و جذاب، امکان شخصی سازی آموزش و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان را فراهم می کنند. هدف مقاله حاضر تحلیل اثربخشی تدریس مبتنی بر توجه به تفاوت های فردی و بهره گیری از فناوری در تقویت انگیزه درونی دانش آموزان است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی توصیفی و با استناد به منابع معتبر ایرانی، به بررسی مبانی نظری انگیزه درونی، نقش تفاوت های فردی، ظرفیت های فناوری آموزشی و تعامل میان این دو رویکرد در ارتقای انگیزش یادگیری می پردازد. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که تلفیق آگاهانه تدریس تفاوت محور با فناوری، می تواند احساس خودمختاری، شایستگی و ارتباط اجتماعی دانش آموزان را تقویت کرده و در نهایت به افزایش انگیزه درونی و بهبود کیفیت یادگیری منجر شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: انگیزه درونی ، تفاوت های فردی ، فناوری آموزشی ، تدریس تفاوت محور ، یادگیری دانش آموزان