هوش مصنوعی و تحلیل داده های کلاسی برای بهبود عملکرد آموزگار

هدف پژوهش حاضر بررسی کاربرد هوش مصنوعی و تحلیل داده های کلاسی در جهت ارتقای عملکرد آموزگاران و بهبود فرآیند یاددهی-یادگیری است. در این پژوهش از روش توصیفی-تحلیلی استفاده شده و داده ها با استناد به مطالعات کتابخانه ای و اسناد معتبر گردآوری شده اند. مدل تحلیل مطالب بر پایه رویکرد کیفی و با تمرکز بر شناسایی شاخص های کلیدی تدریس و یادگیری طراحی شده است. فرآیند پژوهش شامل بررسی ابزارهای هوش مصنوعی، سیستم های مدیریت یادگیری و روش های تحلیل داده های بزرگ در محیط های آموزشی بوده است. نتایج نشان می دهد که بهره گیری از هوش مصنوعی قادر است با ارائه بازخوردهای دقیق و شخصی سازی شده، به آموزگاران در شناسایی نقاط ضعف و قوت دانش آموزان کمک شایانی کند. همچنین تحلیل داده های کلاسی منجر به تصمیم گیری های داده محور و طراحی تدریس متناسب با نیازهای واقعی یادگیرندگان می گردد. یافته ها حاکی از آن است که ادغام این فناوری ها در جریان آموزش، تعامل معلم و شاگرد را افزایش داده و رضایت شغلی معلمان را ارتقا می دهد. در نهایت، پژوهش تاکید دارد که توانمندسازی آموزگاران در استفاده از ابزارهای نوین، گامی موثر در تحقق اهداف آموزشی و پرورشی نظام تعلیم و تربیت است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزگاری ، داده های کلاسی ، دانش آموزان