بررسی تاثیر استفاده از شبیه سازهای واقعیت مجازی در درک حجم و الگوسازی سه بعدی بر بهبود مهارت های عملی هنرجویان پایه دوازدهم طراحی و دوخت

در این اقدام پژوهی که به صورت مشارکتی و توسط سه نفر از همکاران هنرستان های فنی و حرفه ای دخترانه ناحیه یک یزد در سال تحصیلی ۱۴۰۴ انجام شد، تاثیر به کارگیری فناوری واقعیت مجازی بر تقویت درک حجم و الگوسازی سه بعدی و در نهایت بهبود کیفیت مهارت های عملی هنرجویان رشته طراحی و دوخت مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری این پژوهش ۵۵ نفر از هنرجویان پایه دوازدهم در دو هنرستان بودند که به دلیل چالش های موجود در درک مفاهیم پیچیده فضایی و تبدیل طرح های دوبعدی به الگوهای حجمی، با مشکلاتی در انجام پروژه های عملی روبه رو بودند. روش پژوهش، مقایسه عملکرد دو گروه (گروه کنترل با روش سنتی و گروه آزمایش با استفاده از نرم افزار شبیه ساز واقعیت مجازی) در سه مرحله پیش آزمون، اجرای مداخله آموزشی و پس آزمون بود. داده ها از طریق چک لیست های مشاهده عملکرد عملی، ارزیابی پروژه های پایانی و پرسشنامه نگرش سنجی جمع آوری و به صورت کیفی و کمی تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که گروه آزمایش پس از استفاده از محیط تعاملی واقعیت مجازی، درک بهتری از احجام پیچیده، چرخش سه بعدی اندام و تناسبات الگو کسب کردند. این درک بهبودیافته به طور مستقیم منجر به افزایش دقت در برش کاری، دوخت و حجم دهی در پروژه های عملی همچون مانتو و پیراهن شد و خطاهای عملی آنان به طور معناداری کاهش یافت. همچنین انگیزه و مشارکت هنرجویان در فرآیند یادگیری افزایش چشمگیری داشت. نتیجه نهایی حاکی از آن است که ادغام فناوری واقعیت مجازی در آموزش دروس عملی طراحی و دوخت، می تواند به عنوان یک راهبرد مکمل اثربخش، شکاف بین درک تئوری و اجرای عملی را کاهش داده و مهارت های حرفه ای هنرجویان را ارتقا بخشد.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی ، درک حجم ، الگوسازی سه بعدی ، طراحی و دوخت ، مهارت عملی ، هنرستان فنی و حرفه ای ، اقدام پژوهی