بررسی نگرش دانش آموز و معلم نسبت به هوش مصنوعی در یادگیری دیجیتال

در عصر حاضر، فناوری های نوین و به ویژه هوش مصنوعی به سرعت در حال ورود به سیستم های آموزشی هستند و بسیاری از مدارس از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی برای بهبود فرآیند یادگیری و تدریس استفاده می کنند. با این حال، پذیرش و استفاده از این فناوری توسط معلمان و دانش آموزان به طور یکسان با چالش ها و موانعی مواجه است. هدف اصلی این تحقیق شناسایی و تحلیل نگرش های مختلف دانش آموزان و معلمان نسبت به کاربرد هوش مصنوعی در یادگیری دیجیتال است. این تحقیق از روش پیمایشی استفاده کرده و از پرسشنامه های طراحی شده برای جمع آوری داده ها بهره برده است. نمونه تحقیق شامل ۱۰۰ دانش آموز و ۳۰ معلم از مدارس مختلف است که نگرش های آن ها در خصوص مزایا و چالش های هوش مصنوعی در آموزش مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان می دهند که بسیاری از دانش آموزان نسبت به هوش مصنوعی نگرش مثبتی دارند و آن را ابزاری برای شخصی سازی یادگیری و بهبود تجربه آموزشی خود می بینند. در مقابل، برخی معلمان نگرانی هایی در زمینه های امنیت داده ها، حفظ حریم خصوصی و کاهش تعاملات انسانی در کلاس های درس دارند. به علاوه، بعضی معلمان از کمبود آموزش های لازم برای استفاده موثر از این فناوری گلایه مند هستند. از سوی دیگر، مزایای استفاده از هوش مصنوعی در یادگیری، مانند دسترسی به منابع آموزشی متنوع، ارزیابی دقیق تر پیشرفت های دانش آموزان و ایجاد فضای یادگیری تعاملی، توسط بسیاری از افراد تایید شده است. در نهایت، این تحقیق با تحلیل نگرش های مختلف، به شناسایی راهکارهایی برای بهبود پذیرش و استفاده از هوش مصنوعی در فرآیند آموزشی پرداخته و پیشنهاداتی برای سیاست گذاران آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری دیجیتال ، نگرش ، معلمان ، دانش آموزان ، آموزش الکترونیکی