بررسی تعامل بین خانواده و مدرسه در شکل گیری عزت نفس، استرس و تاب آوری روانی دانش آموزان (مطالعه موردی: شیراز ناحیه۳

تعامل سازنده میان خانواده و مدرسه به عنوان دو نهاد اصلی تربیتی، نقش تعیین کننده ای در رشد روانی، اجتماعی و هیجانی دانش آموزان ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر بررسی چگونگی تاثیر همکاری و ارتباط خانواده و مدرسه بر شکل گیری عزت نفس، میزان استرس و سطح تاب آوری روانی دانش آموزان دوره ابتدایی در منطقه شیراز ناحیه ۳ است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی–تحلیلی و با رویکرد همبستگی انجام شده است. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد عزت نفس، استرس تحصیلی و تاب آوری روانی گردآوری و با روش های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. یافته های فرضی پژوهش نشان داد که تعامل مثبت خانواده و مدرسه رابطه معنادار و مثبتی با عزت نفس و تاب آوری دانش آموزان داشته و در عین حال، موجب کاهش سطح استرس روانی آنان می شود. نتایج این پژوهش بر اهمیت تقویت ارتباط خانواده و مدرسه به عنوان راهبردی موثر در ارتقای سلامت روان دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تعامل خانواده و مدرسه ، عزت نفس ، استرس ، تاب آوری روانی ، دانش آموزان ابتدایی